At The Age of 32...
Heto na naman ako nagsusulat. Hindi ko na maalala when was the last time that I did write something and had it published. Sa ngayon and magiging focus ko is kung paano ko mapapataas pa yung kalidad ng pamumuhay ko at ng aking pamilya. Hindi ko alam if sadyang hindi lang ako kuntento or sobrang mataas lang ang pangarap ko. I guess lahat naman siguro tayo gusto ng konting kaginhawaan? Siguro naman puwedo ko sabihin na pagdating sa usaping salapi ay merong tayong matatawag na general sentiments na kung saan majority ng tao ay makakarelate.
A few years back I have done a lot of stuff to get myself outside the so-called "rat-race." Hulaan nyo nangyare? Nabuntis ko yung girlfriend ko and we ended up living together. Hindi naman sa pinagsisisihan ko yung nangyare. In fact, wala namang ganun. Medyo nanghihinayang lang ako kasi pakiramdam ko eh hindi ako masyadong nakapagprepare sa buhay. I mean sa edad ko ngayon which is 32, meron na kaming dalawang anak. Sa panahon ngayon grabe ang mga gastusin saan kaya kami pupulutin? Mag 5 years old na sa November yung panganay namin.
I used to do micro financing before. Both maganda at panget yung naging outcome. I earn a few pesos but I lost a lot of relationships with people whom I thought were trustworthy. I guess ganun naman daw kasi talaga pagdating sa pera. Nakakalungkot lang. kaso anu pa nga ba ang magagawa ko di ba? And so I had to stop. Most especially when I started working with my current employer. Maganda naman din kasi ang kitaan kahet paano. Sipag lang at dedikasyon - samahan mo pa ng genuine na malasakit sa trabaho.
Nakapagpundar din ako sa probinsya ng bahay at lupa. Sa ngayon meron siyang tatlong pinto at inuupahan siya. Maganda yung paupahan na business sa lugay namin. Less maintenance. Passive income talaga na maituturing. Yun nga lang, you need to find the right people din kasi I had instances when yung border is bigla na lang naglaho na parang bula. Nevertheless maganda pa din naman and turn-out. I remember nabili ko yung lote without really having actual money. One of the things I did before was mag open ng checkings account. So nagbayad ako using post dated checks. Then yung trabaho through my first BPO employer plus yung kita ng micro-financing, yun yung nagsustain ng payment nung lupa. Then ipon kaliwa't kanan para mapagawa yung mga bahay.
Nakilala ko din nga pala si COL. Kaso yun nga, kasama sa mga gusto ko sana gawin ngayon is yung maging mas active sa investing, stocks, and trading. I hope you are interested too kasi yung mga sususnod na isususlat ko would be about the research I will do to get back on track on those things. And target ko at this time is to buy a house and lot somewhere near Metro Manila. kasi so far dito ako nagwowork eh. later on if things work out really well, then I will simply work from home as a trader. Or maybe carry on with a few home-based jobs kasi yun naman ang trend ngayon. Gagawin ko nga lang yan kapag sobrang sustainable na talaga yung passive income ko - I have 2 kids right now and at some point magaaral na mga yan. Karamihan sa atin ganun ang dilemma. Yung iba nga eh, at hanga talaga ako ha, single parents pa.
Going back kay COL medyo natenga yung portfolio ko kasi.So I will be sharing a few websites and videos I will be using that could possibly help you too. If you have not looked into the Philippines Stock Market yet, i suggest that you do. It is still an untapped resourse. Konti palang nakakaintindi how it really works and how it can help people like us win against inflation. Aminin mo, prices have gone up so much na yung sahod natin kahet gaano kalaki sometimes simply cannot keep up.
I am sure habang binabasa mo ito, naisip mo na before pa kung anu man ang iniisip at naisip ko. Yung mga "what if?" questions lahat yan sumagi na at patuloy na sumasagi sa mga isip natin. Dami mo gusto gawin kasi pakiramdam mo limited yung oras na meron ka - para sa sarili mo, sa pamilya, sa trabaho, sa mga luho na gusto mo.
Well hindi pa naman siguro huli ang lahat. I mean at this point in time, meron pa akong natitirang 8 years para paghandaan yung susunod na chapter ng buhay ko. I mean para sa iyo na nagbabasa, regardless if its plus or minus or kahet sabihin natin na lagpas ka na - basta para sa akin life will really begin at 40. Iniisip ko yan para hindi ako mawalan ng pag-asa. Iniisip ko yan para mas lalo pa akong maging masigasig sa pag abot ko ng mga pangarap ko para sa pamilya ko.
I guess that is what's different this time. Yung pangarap na gusto kong matupad is hindi lang para sa akin kundi kasama dito yung mga significant na tao sa buhay ko. Perhaps this time I will indeed be more successful. Bottom line is its not yet too late - for me and for you.
A few years back I have done a lot of stuff to get myself outside the so-called "rat-race." Hulaan nyo nangyare? Nabuntis ko yung girlfriend ko and we ended up living together. Hindi naman sa pinagsisisihan ko yung nangyare. In fact, wala namang ganun. Medyo nanghihinayang lang ako kasi pakiramdam ko eh hindi ako masyadong nakapagprepare sa buhay. I mean sa edad ko ngayon which is 32, meron na kaming dalawang anak. Sa panahon ngayon grabe ang mga gastusin saan kaya kami pupulutin? Mag 5 years old na sa November yung panganay namin.
I used to do micro financing before. Both maganda at panget yung naging outcome. I earn a few pesos but I lost a lot of relationships with people whom I thought were trustworthy. I guess ganun naman daw kasi talaga pagdating sa pera. Nakakalungkot lang. kaso anu pa nga ba ang magagawa ko di ba? And so I had to stop. Most especially when I started working with my current employer. Maganda naman din kasi ang kitaan kahet paano. Sipag lang at dedikasyon - samahan mo pa ng genuine na malasakit sa trabaho.
Nakapagpundar din ako sa probinsya ng bahay at lupa. Sa ngayon meron siyang tatlong pinto at inuupahan siya. Maganda yung paupahan na business sa lugay namin. Less maintenance. Passive income talaga na maituturing. Yun nga lang, you need to find the right people din kasi I had instances when yung border is bigla na lang naglaho na parang bula. Nevertheless maganda pa din naman and turn-out. I remember nabili ko yung lote without really having actual money. One of the things I did before was mag open ng checkings account. So nagbayad ako using post dated checks. Then yung trabaho through my first BPO employer plus yung kita ng micro-financing, yun yung nagsustain ng payment nung lupa. Then ipon kaliwa't kanan para mapagawa yung mga bahay.
Nakilala ko din nga pala si COL. Kaso yun nga, kasama sa mga gusto ko sana gawin ngayon is yung maging mas active sa investing, stocks, and trading. I hope you are interested too kasi yung mga sususnod na isususlat ko would be about the research I will do to get back on track on those things. And target ko at this time is to buy a house and lot somewhere near Metro Manila. kasi so far dito ako nagwowork eh. later on if things work out really well, then I will simply work from home as a trader. Or maybe carry on with a few home-based jobs kasi yun naman ang trend ngayon. Gagawin ko nga lang yan kapag sobrang sustainable na talaga yung passive income ko - I have 2 kids right now and at some point magaaral na mga yan. Karamihan sa atin ganun ang dilemma. Yung iba nga eh, at hanga talaga ako ha, single parents pa.
Going back kay COL medyo natenga yung portfolio ko kasi.So I will be sharing a few websites and videos I will be using that could possibly help you too. If you have not looked into the Philippines Stock Market yet, i suggest that you do. It is still an untapped resourse. Konti palang nakakaintindi how it really works and how it can help people like us win against inflation. Aminin mo, prices have gone up so much na yung sahod natin kahet gaano kalaki sometimes simply cannot keep up.
I am sure habang binabasa mo ito, naisip mo na before pa kung anu man ang iniisip at naisip ko. Yung mga "what if?" questions lahat yan sumagi na at patuloy na sumasagi sa mga isip natin. Dami mo gusto gawin kasi pakiramdam mo limited yung oras na meron ka - para sa sarili mo, sa pamilya, sa trabaho, sa mga luho na gusto mo.
Well hindi pa naman siguro huli ang lahat. I mean at this point in time, meron pa akong natitirang 8 years para paghandaan yung susunod na chapter ng buhay ko. I mean para sa iyo na nagbabasa, regardless if its plus or minus or kahet sabihin natin na lagpas ka na - basta para sa akin life will really begin at 40. Iniisip ko yan para hindi ako mawalan ng pag-asa. Iniisip ko yan para mas lalo pa akong maging masigasig sa pag abot ko ng mga pangarap ko para sa pamilya ko.
I guess that is what's different this time. Yung pangarap na gusto kong matupad is hindi lang para sa akin kundi kasama dito yung mga significant na tao sa buhay ko. Perhaps this time I will indeed be more successful. Bottom line is its not yet too late - for me and for you.
Comments
Post a Comment